Week 15 – Op de vlucht en naar huis

Wat heeft onze reis een bizarre wending gekregen deze week! Wie had een paar dagen terug kunnen bedenken dat we ons nu klaar zouden maken voor vertrek naar Nederland? Deze week zijn we vooral op de vlucht geweest. Op de vlucht voor het grote onbekende. We weten niet hoe het virus zich hier gaat ontplooien en we weten al helemaal niet wat we in Nederland aan zullen treffen. Van deze afstand is het lastig om hier een voorstelling van te maken.

Voor we aan deze reis begonnen hebben we de afspraak gemaakt dat we, wanneer dat nodig zou zijn, altijd binnen een dag terug in Nederland konden zijn. Met een zieke vader (Gerdien) en een zieke broer (Meindert) speelde het altijd in ons achterhoofd dat dit kon gebeuren. Maar dit! Een wereldwijd virus waar nog niemand grip op heeft. We werden deze week gedwongen om heel snel hele ingrijpende keuzes te maken. Gelukkig steeds de juiste want slechts enkele uren nadat we eerst de grens met Namibië gepasseerd waren sloot deze voor Europeanen.

Toen we hoorden dat er vanuit Windhoek geen vluchten meer zouden gaan en de consulair ons adviseerde zo snel mogelijk naar Zuid Afrika te gaan zijn we in de auto gesprongen en zijn we in 14 uur naar de grens gereden. Opluchting toen we erin kwamen en ongeloof toen we hoorden dat ook deze grens enkele uren later dicht ging voor alle Europeanen. De maatregelen tegen Corona volgen elkaar hier in rap tempo op. Vrij bewegen, laat staan reizen is er daarom echt niet meer bij. Het idee dat wij als reizigers mensen hier kunnen infecteren, mensen die al zwak zijn, vinden we niet te verkroppen. Ook daarom gaan we terug naar Nederland. Afrika heeft zo geen Corona nodig!

We hebben in de afgelopen dagen zo enorm veel medeleven en hulp gekregen, dat is echt ongekend. Teruggaan naar Nederland voelt als een warm bad en bevestigt onze keuze keer op keer. We kunnen weer wonen bij mijn ouders en er worden massaal kleren voor ons ingezameld.

In ons hoofd zijn we klaar voor terugkeer naar Nederland maar Afrika zit in ons hart. We hopen dat het mogelijk is terug te keren naar ons huis op wielen. Onze heerlijke Land Rover die ons brengt waarheen we willen. Onze bedjes op het dak vanwaar we dagelijks de mooiste zonsopkomsten zien en de frisse lucht die door de tent stroomt. Leven op gevoel in plaats van op vaste structuren.

Wat dit ook gaat brengen, we zijn zo ontzettend dankbaar voor wat we al meegemaakt en gezien hebben. We bereiden ons voorzichtig al voor op Afrika deel 2 met nieuwe paklijsten en inzichten. Maar nu eerst heel hard duimen dat die vlucht naar Nederland morgen gewoon opstijgt.

Tot snel allemaal lieve mensen.

Ps: zoals op de foto’s te zien is hebben we er de afgelopen dagen het beste van gemaakt 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s