Why you should go to Zanzibar with kids

Oh Zanzibar, the name already says it all. An exotic dream in the Indian Ocean. Zanzibar is part of Tanzania and is located not far from the coast of this country. We stayed for almost a month on this beautiful island and had the time of our lives. In this blog we’ll tell you all about it and why you really have to go to Zanzibar with your kids.

How we got there?

Since Zanzibar is an island, you can obviously not drive there. But with multiple ferries and flights leaving daily, there’s absolutely no problem going to Zanzibar. There are continental flights leaving from Dar es Salaam, as well as intercontinental flights taking you directly to the island. We took the ferry from Dar es Salaam. This ferry leaves four times a day and takes one hour and forty minutes. There are drinks, snacks and even free WiFi available on board which makes the journey very convenient.

Where did we have our sweetest dreams?

Zanzibar has plenty of options to sleep. From very high end luxury accommodation to dorm rooms when you travel on a budget. We stayed on the beautiful beach of Jambiani on the east coast of the island. The place where we stayed offered basic rooms but had air conditioning and the rooms were located right on the beach. The hotel had a nice and big swimming pool with a pool bar offering refreshing drinks. On Zanzibar, the breakfast is usually included. Our place offered a very nice breakfast buffet with a big variety of things.

After Jambiani, we went north to Nungwi beach. We stayed at a brand new villa in the village of Kidoti. This was the perfect location to explore the northern region. The villa has four bedrooms and was big enough to accommodate us and our friends, that also have three kids. We loved the two chefs that were available anytime. They made delicious and healthy breakfasts each morning and made dinner when we asked for it. We even had a very nice bbq where somebody came to make cocktails for us.

How we stayed active?

Kitesurfing! Zanzibar is a kitesurfing paradise with perfect conditions for beginners like us. When we stayed at Jambiani, we were found in the warm and clear waters of the Indian Ocean almost every day. Even Fedde, our eight year old tried to ride the board and managed to go for a few meters. How cool is that! Besides kitesurfing, Zanzibar offers numerous beautiful dive and snorkel spots. Our highlight was our oldest daughter Anna (ten years) getting her PADI open water certificate. What a great experience to be able to explore the underwater world together.

Every morning we woke up watching the sunrise from the ocean, meditating, yoga and running the powdery white sandy beaches. A more than perfect way to kick start your day. Staying active on Zanzibar shouldn’t be a challenge as everything is there to stay fit.


Zanzibar isn’t the cheapest destination but we found the prices very reasonable in general. It also highly depends on where you stay wether you pay rather more. Here’s what we paid:

  • Accomodation – We paid $35 per night including breakfast for our accommodation in Jambiani. We negotiated the rate as we were staying for almost three weeks but this sure was a very good deal! Our last week in Kidoti was $80 per night including breakfast.
  • Food & Drinks – You can find very cheap and nice street food in a lot of places on the island. The street food is usually just a few dollars. Going to average restaurants, you pay around $7 per dish. Most bars have happy hour between 6 and 8 pm so food and drinks on Zanzibar shouldn’t be your main cost.
  • Transport – The Ferry costs you 35 dollars for adults and 25 dollars for kids. These prices are based on economy class tickets and are one way. A private taxi from Stone Town to Jambiani costs about $ 30
  • Activities – Our highest costs were spent on activities like kite surfing and diving. A kite lesson including gear costs around $ 170 for three hours. Of course you can negotiate about the price when taking more hours. Anna her junior PADI open water certification was $495 and our fun dives were $120 for two dives including gear.

TIP: We did various boat trips and they also vary a lot in pricing. Our absolute favorite was our trip where we swam with dolphins and had lunch on a sand plate. This package is offered a lot from Nungwe or Matemwe beach but they are NOT nice. The dolphins are being chased, you snorkel with hundreds of other people and you’re on the sand plate again with a lot of other people. We experienced this and hated it. A real tourist trap.

We went with another company and had a whole other experience. We were the only boat and saw dolphins that kept coming back to our boat. We carefully went in the water with them and swam together for such a long time. This experience was magical. After this we went to a place to snorkel. There were only a few other boats but not so touristy at all. After this we were taken to a pristine sand plate for lunch. We got fresh fish and rice. It was delicious and it was just us. After this you can even go to the mangroves to see monkeys. Unfortunately the tide wasn’t right for us but we already had the best day ever. We only paid $50 for the five of us (2 adults, 3 kids). Contact Ally on +255 773 235 713.

Anna, Fedde & Ids favorites

The kids absolutely loved Zanzibar. Playing on the beach everyday makes this destination already perfect for kids. But here are their high lights:

  • Kitesurfing lessons
  • PADI certification
  • Stone Town including sunset at the rooftop terrace of Swahili house
  • Spice tour
  • Swimming in a cave
  • Swimming with Dolphins
  • With a Dhow to the reef to snorkel and fish
  • Street food in Paje – chapati with Nutella and banana!

Besides this list, just playing with new friends made their days filled with joy and laughter.

Why you don’t want to miss Zanzibar

It’s obvious that we really enjoyed Zanzibar! For us it was the perfect break from our traveling life. The laid back atmosphere, the white stretches of tropical beaches and clear waters and the historic background make Zanzibar a great holiday destination.

Karibu sana – you are welcome!

Back in paradise

This blog is in Dutch but can magically change to any language, using Google translate

Wakker worden van de klotsende golven op het strand en de opkomende zon op je gezicht. Wat is het leven toch een droom. We zijn inmiddels ruim een week op het prachtige, tot de verbeelding sprekende, Zanzibar. De dagen rijgen zich aaneen met spelen op het strand, zwemmen in het zwembad en heel veel kitesurfen.

Nadat we in Dar es Salaam aangekomen zijn, gaan we direct naar een garage voor de Land Rover. De drie dagen durende rit is pittig. We rijden voornamelijk achter heel langzaam rijdend vrachtverkeer. Wanneer de weg ons echter dwars door een National park leidt en we vlak naast ons verrast worden door zebra’s, giraffen en talloze bokjes, vergeten we de rit al snel. Wat een verrassing! We trakteren onszelf op fijne accommodaties onderweg zodat we uitgerust aan de volgende dag beginnen.

De garage stelt gerust en wekt vertrouwen. Zoveel dat we hals over de kop besluiten om de volgende ochtend direct de boot naar Zanzibar te pakken terwijl de Land Rover in de garage gefixt wordt. In Dar es Salaam wanen we ons weer even in een heel westerse wereld, gaan naar de bioscoop en struinen langs een scala aan eettentjes.

En dan Zanzibar, wow! Wat een heerlijk paradijs. Franse vrienden die we in Malawi ontmoet hebben, hebben al een kamer voor ons geboekt dus we komen in een gespreid bedje. We leven op het strand en in het water. Scharrelen ‘s avonds wat eten op straat en genieten van kilo’s watermeloen en ananas. De hoofdactiviteit is kite surfen. We willen het hier echt onder de knie krijgen. Met bijna dagelijks goede omstandigheden (voldoende wind) kunnen we hier echt meters maken. Zelfs Fedde is gestart en vindt het geweldig.

We ontmoeten veel andere reizigers dus het is iedere dag feest. Er zijn ontzettend veel kinderen in verhouding tot de andere plekken waar we geweest zijn en dat is voor onze kinderen natuurlijk fantastisch. Ze spelen met alle nationaliteiten en hebben zo de grootste lol.

Voorlopig vermaken we ons berebest hier. Na Likoma island in Lake Malawi, voelen we ons ook hier weer enorm thuis. Dat eiland leven trekt ons wel…. Toch moeten we de tijd een beetje in de gaten houden en plannen we richting fantastisch bezoek uit Nederland. Voor nu is het nog twee weken genieten van zon, zee en strand voordat we weer naar het vasteland gaan.

We hopen dat iedereen die dit leest, minimaal net zo aan het genieten is want dat is leven lieve mensen.

Malawi – Nyika plateau with kids

This place blew our minds! After spending two months on tropical Likoma island, arriving on the Nyika plateau couldn’t be more of a contrast. The plateau is situated 2000 mtrs above sea level and therefore the temperature can be below zero in wintermonths (June, July, August). But what a breathtaking region this is!

Green hills as far as the eye can see, lush green forests and stunning water falls. The Nyika plateau is great for hiking, mountain biking, game drives (elephants, leopards and antelopes) but since the park is so big chances of seeing animals is rather difficult. Yet, enjoying the beautiful scenery is enough already. We stayed four days on the plateau. Nyika is a great destination to travel with kids.

How we got there?

We arrived at the plateau in our Randy Lover. A 4X4 is with no doubt necessary to reach the camp and lodge. The dirt tracks are a challenge to drive, but the scenery definitely makes up for it. From Mzuzu, Malawi’s third-largest city and the last major city before going to Nyika, it is about a three to four-hour drive to the main gate of the park. We broke down on the road between Rumphi and the gate 🙈 so we took a little longer. After the gate, it’s another two hours to Chilenda camp and lodge. Another option is to fly to Nyika. There’s an airstrip close to the lodge and camp. Ulendo airlines has a charter flight coming from Lilongwe. The flight takes about 1.5 hours.

Where did we have the sweetest dreams?

Arriving at Chilenda camp makes you believe you’re somewhere high in the mountains in Europe. It is the only place to stay on the Nyika plateau. They cater for everyone as you can pitch your own tent, stay in a self-catering chalet or stay in the lodge consisting of eight luxurious cabins. When we arrived, the fireplace was already burning, and we immediately got this cozy feeling of returning to your cottage after a long day outdoors.

Our self-catering chalet had two bedrooms, a living area with a fire place a nice bathroom and a kitchen with a real fire stove. We stayed both in the self-catering chalet and the lodge. The lodge is the more luxurious version, overlooking the stunning surroundings and never ending green hills. The highlight was definitely to have our own chef that made the best fresh bread in the morning and delicious meals.

As the nights were still too cold (just above zero), we didn’t stay at the campsite. We had a look through and the spots are amazing. You have free view overlooking the plateau and antelopes grazing by your camp. There are nice ablutions, a kitchen area and of course a big fire pit so share amazing stories with fellow travelers under a sky full of stars.

How we stayed active?

The activities are plenty! You can easily spend four days to a week on the Nyika plateau without being bored. We highly enjoyed the mountain bike trails, the hiking trails and visits to Chosi view point (2500 mtrs) and Chelinda falls. The dams are great for fishing and for the adventurers there’s even a four-day hike to Mushroom farm in Livingstonia. The guides know this place very well so going on a hike with them is definitely worth it as they will point out special trees, flowers and of course animals. For birders, Nyika is heaven. With many highly restricted distributions, Nyika is a key birding destination in Africa. Varied habitats including forest patches, high-altitude grassland and broad-leaved miombo woodland are home to some 400 species.

After your full day of activities, you can just sit down and relax and enjoy the amazing sun that will set behind the hills.


Money is an important matter in Malawi, as most places only accept cash. Luckily, Chilenda accepts dollars, euro’s and pounds as well besides the Malawian Kwacha. The self-catering chalet costs $160 per night based on four persons. Every extra person is $25 per night. Your private chef costs you $6 per day.

The lodge costs $100 per person per night and kids are half price. This price is based on self-catering, but you do get a chef.

You can also stay at the campsite where you pay only $15 per person per night.

The park fees are $10 per person per day.

The activities we did cost us $15 per mountain bike per day. They have two kids bikes. The smallest was suitable for our four-year-old, and the other one was perfect for our 8-year-old. Our 10-year-old could use a small adult’s bike (size M). We paid $25 for a guide taking us to the waterfall and look out point

You can do numerous hikes yourself and of course that’s all free of charge.

This place is worth every penny. As it’s so remote, you can imagine what it takes to take things out here and have electricity running with a generator. But most importantly, you support the local community with your stay and providing so many jobs. Moreover, taking care and conserving this beautiful piece of nature takes a lot.

Anna, Fedde & Ids favorites

Nyika is a kid’s dream. It’s the perfect place for a family holiday. The whole surroundings made it feel like they were characters playing in the Sound of Music. They played on the hills and played hide-and-seek in the pine tree forests. Taking a shower under the Chilenda falls and doing a thrilling mountain biking trail seeing Reed bucks, Zebra’s and warthogs on the roads. There’s a play area with swings and little play houses opposite the reception, but in this environment children don’t need much as they can play wherever they want. The homemade pizza made by our own chef and marshmallows on the fireplace were definitely another high light of their stay. Not to mention the homemade chocolate cookies and falling asleep next to the fireplace wrapped in warm duvets.

Why you don’t want to miss this place

The Nyika plateau is really something else in Malawi, and something you won’t experience anywhere else. It has some game but since the plateau is so big, chances of seeing them are minimal. However, the views are just stunning and probably even more breathtaking than any game. The nice and cozy cottages with their own fireplace makes your stay really worthwhile.

Likoma island – Malawi

Wanneer je paradijs Googled dan is Likoma island wat je zou moeten zien. Kristalhelder en azuurblauw water, witte stranden, bloeiende bougainville, knisperend wit bedlinnen en die heerlijk relaxte eiland cultuur. Wij hebben de ongelofelijke mazzel om ongeveer twee maanden in dit paradijs te wonen.

Malawi hebben we nooit geassocieerd met witte stranden en blauw water. Doordat het land geen kustlijn heeft, is dit blijkbaar de verwachting. Wanneer je echter bij Lake Malawi aankomt, blijkt het tegendeel waar. Dit prachtige meer is zo groot dat je al snel het gevoel hebt aan de kust van een oceaan te zitten. Maar dan stap je in het heerlijke water en besef je dat het niet zout is. En dat is helemaal een bonus! Alhoewel ik de zilte gloed over mijn lijf na een dag aan het strand best kan waarderen, moet ik toegeven dat zoet water wel heel erg fijn is. Zwemmen onder water met je ogen open en geen touwhaar aan het eind van de dag.

Likoma island is alleen bereikbaar met de Ilala, de beroemde veerboot die al 70 jaar mensen en middelen rond het meer rondvaart. Of per privévliegtuig of boot voor de rich en famous. De charme van de Ilala heeft voor ons echter de voorkeur. De ongeorganiseerde chaos waar toch iedereen zijn plek kent en waarvan je nooit precies weet hoe laat je vertrekt of aankomt. Go with the flow. Ons motto en dat heeft ons al op heel veel mooie plekken gebracht.

We zijn nu bijna twee weken op Likoma en deze bestonden vooral uit ontzettend veel gezelligheid. Samen met een Frans gezin, een stel uit Zuid Afrika en Andrew, de fantastische eigenaar van de plek waar we zitten, was het iedere dag feest. Boottochten bij volle maan, kampvuren, ontelbare sundowners, mooie gesprekken tijdens heerlijke maaltijden en onze kinderen die ondanks de taal barrière met de Franse meiden, oneindig samen spelen.

Nu iedereen vertrokken is en wij op de huizen (Tree house & beach lodge) passen integreren we meer en meer in het lokale leven. Meindert staat een paar keer in de week om half 6 ‘s morgens op het voetbalveld en heeft gister voor het eerst weer eens drumstokken in zijn handen gehad. Ik ga met iemand van de staff langs scholen om voorlichting te geven over de menstruatiecup en leer het lokale eten maken. De kinderen vinden het heerlijk op deze plek en spelen wat af.

Eigenlijk verdient dit eiland zoveel meer bekendheid. Het kan met gemak wedijveren met bekende tropische plekken als de Malediven en Bora Bora in Frans Polynesië. Maar hoeveel toeristen wil je? Hoe puur kan een plek blijven wanneer het overspoeld wordt door toeristen? Nu zie je misschien twee keer per maand een vliegtuigje, wat als dat iedere dag wordt? Nu zie je nauwelijks motorboten en roeien de vissersboten geruisloos voorbij. Maar meer inkomsten zullen zorgen voor meer motorboten. Kunnen economische groei, welvaart en het behoud van deze prachtige plek hand in hand gaan? Interessante vragen die ons de komende weken bezig houden.

Ondertussen oriënteren we ons voorzichtig op het vervolg van de reis na Likoma. Dit zal medio augustus zijn. We willen nog ontzettend graag het prachtige noorden van Malawi ontdekken. Hierna ligt alles nog open en dat is juist het mooie.

Liwonde Wildlife, Dedza Pottery & Dzalanyama forest

Zittend aan een kabbelend beekje met in de verte het gebulder van een waterval, genieten we hier van weer een compleet andere omgeving in Malawi. Wat blijft dit heerlijke land ons steeds verrassen. Een paar dagen geleden sliepen we nog in een boomhut terwijl de olifanten en hyena’s onder ons doorliepen en nu zitten we midden in het bos. Met de ouders van Meindert hebben we een prachtige tijd gehad en ook zij zijn onder de indruk van het mooie Malawi.

Liwonde is een prachtig en uitgestrekt wildpark drie uur rijden ten zuiden van de hoofdstad Lilongwe. Vlakbij de ingang, maar in het park ligt Kutchire lodge. Een supermooie plek volledig gerund door Malawi’s. Ze hebben verschillende overnachtingsmogelijkheden maar als de kinderen de boomhut zien is de keuze snel gemaakt. Wat een avontuur om zo hoog te slapen met een fantastisch uitzicht. Direct na aankomst staat een heerlijke warme lunch klaar waarna we meegenomen worden voor een sunset cruise. Nog maar een paar minuten op de boot zien we meteen twee reusachtige Buffalo’s. Die hebben we nog nooit zo dichtbij gezien! Daarnaast een groep nijlpaarden die zich weinig aantrekken van onze boot. Wat een mazzel. Deze twee giganten op slechts enkele meters afstand. De natuur vanaf het water bekijken blijft prachtig omdat je veelal op dezelfde ooghoogte zit. Zo zien we ook nog een aantal krokodillen en een visarend die op een lage tak heerlijk aan het genieten is van zijn avondeten. De volgende ochtend staan we om half zes op voor een ochtendrit door het park. We hopen op leeuwen op cheetahs maar zien ze jammergenoeg niet. Wel staan we oog in oog met een mooie kudde olifanten en zien we genoeg waterblokken, nyalas, impalas en kudus. Later op de dag proberen we ons geluk nog eens maar de katachtigen hebben geen zin zich te laten zien. De gids is echt geweldig en doet enorm zijn best maar helaas zonder resultaat. Al blijft het volgen van sporen en speuren naar dieren altijd te gek en spannend.

We blijven twee nachten in Liwonde en laten ons heerlijk verwennen. Bij de overnachting zitten ook drie maaltijden per dag en die zijn zeer smakelijk. Vanuit het park rijden we door naar de oude hoofdstad Zomba omdat Anna supergraag de aller lekkerste pizza aan opa en oma wil laten proeven. Alhoewel we zelf al een keer in Zomba geweest zijn is het heel leuk weer terug te zijn en de omgeving prachtig. We slapen bij Pakachere en lopen vanuit hier in tien minuutjes naar de enorme markt down town. Een heerlijke mengelmoes van producten, geuren en kleuren. Alles is zo mooi en met zorg uitgestald dat het zeer uitnodigt tot kopen.

Vanuit Zomba rijden we naar Dedza, bekend om zijn pottenbakkerij. Als we aankomen zijn we meteen verliefd. Naast de grote pottenbakkerij is er een restaurant en zijn de kamers heerlijk comfortabel met een prachtig uitzicht. Op 1800 meter is het beduidend kouder maar onder lekkere dikke dekens en met ons buik vol van een heerlijke maaltijd, slapen we als rozen. De volgende ochtend mogen we zelf proberen wat te maken van klei. Wat is het superleuk om met een echte draaischijf tot bekers, kommen en schaaltjes te komen. Zelfs Ids lukt het iets te maken.

Onze laatste bestemming met de ouders van Meindert is Dzalanyama. Een nog onontdekt plekje, twee uurtjes rijden ten westen van Lilongwe. Hier, kamperen we naast de rivier terwijl de ouders van Meindert in een prachtig huisje op palen slapen. We maken urenlange wandelingen en klaverjassen bij het kampvuur. Wat een prachtige afsluiting van twee heerlijke weken samen!

Nadat we met veel tranen de ouders van Meindert weer op het vliegtuig zetten, rijden wij door naar Senga Bay. Er wacht een nieuw avontuur op ons!

Senga Bay & Cape Maclear

Feest, verjaardagen en de aankomst van Meindert’s ouders. Een week vol feest, taart en verrassingen. Meindert en Anna vieren allebei hun verjaardag. We besluiten daarom nog een weekje bij Anneke en familie in Senga Bay te blijven. Anneke kan vreselijk lekkere taarten bakken en haar dochter Sophie is de queen of birthdays. Die geniet enorm van het maken van cadeautjes en versieringen. Zo hebben Meindert en Anna allebei een verjaardag om nooit te vergeten.

Het is heerlijk om nog een weekje te chillen in Senga Bay. Het vissersplaatsje aan Lake Malawi leren we een beetje kennen doordat Anneke en Hartmut ons meenemen naar de kerk, en een paar restaurants. Wanneer je met zo’n groot wit gezelschap van twee gezinnen door het dorp loopt ben je een ware bezienswaardigheid. Overal drommen groepen kinderen samen die ons begroeten en het vooral erg grappig vinden. We lopen langs het strand vanwaar de vissersboten iedere dag om 16.00 uur vertrekken om de hele nacht te gaan vissen. Wat een hard leven! Ik vraag me af wanneer deze mannen slapen als ze ‘s morgens weer aankomen en dan nog de netten moeten schoonmaken, vis moeten drogen etc. Niet veel is het antwoord. Hier en daar een uurtje tussendoor.

De tijd bij Anneke en Hartmut vliegt voorbij. Als dank voor ons verblijf willen we de mensen die bij Anneke en Hartmut werken graag bedanken. Volgens Anneke kunnen we dan het best een kip geven. Gewoon naar de markt in Salima een half uurtje verderop om kippen te kopen. Meindert neemt de taak op zich en vertrekt met de dochters van Anneke en Hartmut en Fedde & Ids richting Salima. Fedde & Ids doen alsof dit de dagelijkse boodschappen zijn en houden de kippen vast alsof ze nooit anders doen. De kinderen een ervaring rijker en dan mannen blij met hun kip.

En dan is het eindelijk zover. Na dagen opgebouwde spanning rijden we naar het vliegveld in Lilongwe om de ouders van Meindert op te halen. De kinderen zijn super zenuwachtig en staan met hun vellen papier – welkom in Afrika lieve opa & oma – klaar bij de aankomsthal. Niet veel later zijn ze daar. Knuffels, tranen en heel veel blijdschap. De kinderen worden overspoeld met cadeautjes uit Nederland en we likken onze vingers af bij de kaas en drop die uit de koffers komt. Het lijkt wel pakjesavond.

De volgende dag vertrekken we richting Cape Maclear. Een dorpje aan de zuidkant van Lake Malawi en bekend om een prachtig natuurgebied waar je tussen de cichlids (prachtige gekleurde vissen) kunt zwemmen. Voor COVID-19 was Cape Maclear de backpackersbestemming van Malawi en waren de lodges en barren dagelijks gevuld. Nu is het uitgestorven en merk je ook hier weer hoe hard het nodig is dat toeristen deze plek weer weten te vinden. We slapen op een prachtige plek direct aan het meer. De ouders van Meindert lopen vanuit hun strandhuisje zo het meer in en wij hebben vanaf een hoger gelegen grasveld een prachtig uitzicht over Lake Malawi.

Lake Malawi is in 1980 door UNESCO als world heritage site aangeduid vanwege zijn extreem diverse biodiversiteit. Er zijn meer dan 1000 soorten vissen te vinden in het meer en zeer regelmatig worden nieuwe soorten ontdekt. Nergens anders in de wereld vind je zoveel biodiversiteit. Gelukkig zijn een aantal plekken in het meer beschermd want overbevissing is ook hier een groot probleem. De groeiende populatie van Malawi is voor het meer geen positieve ontwikkeling. Één van de beschermende plekken is het National park bij Cape Maclear. Een aantal eilandjes waar de cichlids nog in grote getalen aanwezig zijn. In het crystalheldere water snorkelen we tussen vissen met alle kleuren van de regenboog. Het is alsof je in een aquarium zwemt. Op de terugweg varen we langs de eerste nederzetting van Dr. David Livingstone. Totaal vervallen en geen plek waar ooit een toerist komt. In Europa had dit waarschijnlijk een toeristische trekpleister van formaat geweest.

Vanuit Cape Maclear rijden we naar Mangochi waar we nog een nachtje bij Michiel verblijven. We kijken samen naar de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal en moeten echt nog even in de EK sfeer komen. Daar krijg je hier natuurlijk echt niks van mee. Hoe dichtbij Nederland vaak is door het contact met familie en vrienden, zo ver is het wanneer je merkt dat je echt geen enkele EK hit herkent. De volgende dag in de auto zetten we de EK playlist dan ook maar op en zingen we uit volle borst mee, hopende dat Nederland een beetje mee kan doen dit toernooi.

Likoma island Malawi

Het voelt alsof de ene prachtige deur na de andere zich voor ons opent. We zijn ruim drie maanden onderweg en onze reis is een aaneenschakeling van hoogtepunten. We zijn zo vreselijk hard aan het genieten dat het een droom lijkt. We leven onze droom. En dat wordt deze week helemaal versterkt doordat we echt op de aller allermooiste plek ooit zijn.

Likoma eiland in Lake Malawi. Alleen te bereiken per privé vliegtuigje of met de beroemde Ilala, de veerboot die wekelijks duizenden mensen en vracht vervoert over het meer. De Ilala is een ervaring op zich. De kinderen rennen al de hele middag heen en weer vanuit de tuin van Anneke, waar we al een paar dagen verblijven, naar het strand vanwaar je de Ilala aan ziet komen. Als de boot eindelijk in zicht is sjouwen we onze spullen naar het strand en wachten tot de eerste boten met mensen van de boot af komen. De kunst is om zoveel mogelijk mensen en spullen in één keer naar de kant te krijgen. Door de diepte kan de Ilala niet aanmeren en worden de laatste paar honderd meter in kleine bootjes afgelegd. Op iedere vluchtboot bestemd voor 22 personen zit zeker 60 man inclusief enorme pakken bagage. Er is geen perfect moment om zelf in één van de bootjes te gaan. Je kiest een moment en dan ga je ervoor. Wanneer Hartmut, de man van Anneke, het teken geeft ontstaat er direct een soort systeem. Één volwassene waant zich eerst door het water om op de boot de kinderen aan te pakken. Ik maak de fout door automatisch mijn jurkje omhoog te tillen zodat het niet drijfnat wordt en het hele dorp het uitgiert van het lachen om die witte azungu billen. Op het bootje hijs ik 1 voor 1 de kinderen naar binnen. Het is chaos, het is gekte maar ook adrenaline als we even later met alle spullen op en over elkaar heen op de reddingsboot zitten die ons naar de Ilala brengt. Daar aangekomen is het wachten op een plaatsje voor de metershoge trap die je aan boord brengt. Het krioelt van de bootjes en vaak is het me niet duidelijk of er nou mensen op of af gaan. Overal armen, benen, geschreeuw en vooral veel hulp. We worden door onbekenden de Ilala opgehesen. Met touwen komen onze tassen en proviand omhoog en dan proosten we even later aan de bar op het topdek op het feit dat onze reis gaat beginnen.

We slapen met zijn vijfen in een tweepersoonscabine wat voor ons krap is maar in vergelijking met de rest van de boot luxe. Overal liggen, staan en zitten mensen. Als we de deur van de cabine opendoen struikel je letterlijk over de mensen die op de keiharde stalen vloer, zichzelf met dekens tegen de wind beschermend, proberen te slapen. Het is een enorme ervaring om dit systeem, dat al 70 jaar intact is, te aanschouwen.

Na 17 uur varen komen we aan op Likoma island. Het water kraakhelder, de lucht blauw. Andrew, vriend van Anneke en Hartmut haalt ons met zijn bootje op van de Ilala en voert ons naar zijn gloednieuwe strandhuis. We mogen 3 nachten logeren in het paradijs. Deze ultra luxe plek is bijna klaar om verhuurd te worden en wij genieten hier nu al van. Drie dagen zwemmen, snorkelen, kanoën en suppen we. De kinderen zitten in hun eigen Robinson Crusoe film en spelen met de twee dochters van Hartmut en Anneke. Ze kennen elkaar pas enkele dagen maar bewegen zich als een onafscheidelijk groep van vijf over het eiland.

En nu liggen we weer in onze benauwde cabine op de Ilala. Het is twee uur ‘s nachts en de boot ligt al vier uur stil bij Nkotha Kota. Een normale duur want in het pikdonker gaan hier honderden mensen van en aan boord en worden er vooral duizenden kilo’s gedroogde vis heen gebracht. De pakketten van een vierkante meter wegen 240 kilo. Ze moeten door minimaal 8 man aan boord gehesen worden. En nu gaat er dus een groot aantal van deze pakketten af. Gemiddeld ligt de boot zo’n 6 uur in deze haven wat betekent dat we over ongeveer twee uurtjes doorvaren naar Senga Bay, waar we rond 11 uur morgenochtend aankomen. Hier wonen Anneke en Hartmut en gaan we ons voorbereiden op twee verjaardagen deze week. Meindert en Anna mogen allebei kaarsjes uitblazen. Daar gaan we een groot feest van maken!

Mulanje mountain & Lake Malawi

“Mulanje is eigenlijk een verbastering van het woord Mulenje”, legt de gids ons uit terwijl we hijgend op 1600 meter hoogte staan. Mulenje betekent jager in het chiChewa, de taal van Malawi. “Mijn grootouders jaagden nog op deze berg” vertelt hij. En dus heet de berg zo die we heldhaftig aan het beklimmen zijn. Op onze rug slaapzakken, pannen, borden, bestek en kleding. Gelukkig is er een drager mee voor het eten. We zijn onderweg naar een berghut op 1850 meter hoogte waar op brandhout na niks aanwezig is. De eerste echte hike met Anna, Fedde en Ids. Het is afzien en genieten tegelijk. De klim van 700 naar 1850 meter is pittig. We doen er ruim 6 uur over maar lopen langs de meest prachtige vergezichten.

Malawi associeer je misschien niet zo snel met bergen, toch is Mount Mulanje met zijn top op ruim 3000 meter hoogte een serieuze jongen. Hoewel wij de top niet halen (en ook niet ambiëren met een vierjarige), merken we meteen dat het bij de berghut een stuk koeler is. We stoken het hout op, zitten eromheen en zijn moe en voldaan van de eerste dag. Als de kinderen bij het avondeten uitspreken waar ze die dag dankbaar voor zijn (een ritueel dat we dagelijks doen), zeggen ze dat dit één van de mooiste dagen van hun leven is.

Na een koude nacht vertrekken we de volgende ochtend vroeg voor de afdaling. We pakken een andere route die ons drie keer de rivier laat oversteken en ons leidt door een prachtig groen landschap. Ook de afdaling is geen makkie en we glijden allemaal wel een keer op onze kont. Om beurten hebben we het even helemaal gehad maar onder het luid meezingen van Disney klassiekers bereiken we het eindpunt. Wat een prachtige maar zware tocht! Apetrots op de kinderen die uren klommen en afdalen en daar gelukkig van kunnen genieten.

Dat trotse gevoel zetten we echter snel in perspectief. Tijdens de tocht komen we regelmatig meiden (de jongste elf jaar) tegen die met enorme bossen hout op hun hoofd naar beneden afdalen. Als één van de meiden even stopt om te pauzeren delen we onze pannenkoeken en vragen haar het hemd van het lijf. Ze vertelt dat ze iedere dag om drie uur opstaan om dan de berg in vier uur te beklimmen en het hout te verzamelen. De takkenbossen die ze vervolgens verzamelen wegen tussen de 60 en 100 kilo. De terugtocht duurt ook ongeveer vier uur. De bossen verkopen ze voor tussen de 1,50 en 2,00 euro. Ja, dat is ook het leven. Wij kiezen ervoor ons twee dagen lang in het zweet te werken. Zuchten en steunen soms en betalen een gids en drager om ons te begeleiden. Voor deze meiden is het beklimmen bittere noodzaak. De kinderen beseffen dat hun geklaag in deze context een schril contrast is.

We belonen onszelf die avond met pizza en rijden de volgende dag naar het meer. Onze eerste kennismaking met Lake Malawi, het grootste meer ter wereld. Nog geen 2 minuten na aankomst zitten de kinderen al bij Sewa (die ze nog kennen van ons verblijf in Blantyre vorige week) op de waterscooter. We verblijven twee dagen op deze prachtige plek waar we uitgenodigd zijn door Michiel. We wassen, doen school, werken en proosten op Africa Day op Afrika. Op de prachtige mensen, de mooie natuur, de welkome ontmoetingen en het feit dat we ons hier zo vrij kunnen voelen.

Terwijl Meindert rijdt, de kinderen luisteren naar de Audio 1 kinderpodcast, schrijf ik deze blog. We zijn onderweg naar Senga bay waar we uitgenodigd zijn door een Nederlandse familie. Met hen gaan we dit weekend met de nachtboot naar Likoma eiland middenin in Lake Malawi. Een nieuw avontuur wacht op ons.

Week 11 | Hello Malawi

Als ik vanuit het uitzichtpunt in het Majete wildlife reserve naar de auto loop hoor ik opeens iets in de bosjes ritselen. Iets in me zegt dat ik heel snel naar de auto moet. ‘Iedereen nu in de auto’, schreeuw ik. Vanuit de auto zien we het volgende moment een hyena uit de bosjes lopen. Uiterst relaxed, dat wel.

Oh Malawi, wat heb je ons hart al meerdere malen sneller laten kloppen. Het begon met de grensovergang van Mozambique naar Malawi. Zeker geen één tweetje. Heel erg officieel zijn de landsgrenzen van Malawi nog gesloten. Echter door meerdere verhalen van mensen die toch overland Malawi ingekomen zijn en doordat we zo ontzettend graag naar dit land toe willen, besluiten we de gok te wagen. Met onze geaccordeerde e-visa’s en negatieve PCR test melden we ons vroeg bij de grens. De eerste controle is de health officer die ons in een door Unicef gesponsorde tent op wacht. Kritisch bekijkt hij onze tests en gele boekje. De test is niet officieel gestempeld en volgens hem is onze polio vaccinatie verlopen. Ik moet lullen als Brugman, heel veel vriendelijk lachen en dan geeft hij ons eindelijk de benodigde stempel en verklaard ons gezond genoeg om het land binnen te gaan. Op naar de douane. Dit blijkt een lastiger verhaal. Keer op keer wordt ons verteld dat de grens dicht is en we terug moeten naar Mozambique. Na een paar uur wachten, opnieuw praten, lachen en de zelf geknutselde cadeautjes van de kinderen word ik door twee streng uitziende mannen een apart kantoortje mee ingenomen. Ze leggen me streng uit dat ze voor ons een uitzondering willen maken en met een tijdelijk visa (7 dagen geldig) mogen we Malawi in! Enige voorwaarde is dat we ons binnen een week melden bij het immigratie kantoor voor de officiële visa sticker in ons paspoort.

Extreem opgelucht en lichtelijk extatisch rijden we Malawi in. We zien direct het veranderende landschap. Goede wegen, kleur en bergen. In twee uur rijden we naar Blantyre, de zakelijke hoofdstad. We worden welkom geheten door Michiel waar we mogen verblijven totdat we ons officiële visa hebben. In een groene oase genieten we van onze eerste dagen in Malawi. Genieten we van de buitengewoon goede kookkunsten van Michiel en durven we voorzichtig een grove planning te maken voor de komende weken. Michiel laat ons de stad zien, neemt ons mee naar de enorme lokale markt waar we meer kopen en proeven dan ons lief is en zo wanen we ons de eerste dagen in een nieuw land.

We bezoeken Zomba, de oude hoofdstad van het voormalige Nyasaland dat bestond uit Malawi, een deel van Zambia en deel van Zimbabwe. Nog geen 60 km van Blantyre maar een compleet ander klimaat en omgeving. We rijden naar een uitzichtpunt op 2000 mtr hoogte en lopen via watervallen en de rivier terug naar beneden door een dik begroeid woud. Een prachtige tocht en groot avontuur voor de kinderen die behendig de rivier oversteken en zich over grote takken verplaatsen. We lunchen bij Casa Rossa, een plek die in Nederland vermoedelijk een andere functie had gehad, maar hier een overheerlijk Italiaans restaurant is. Dikke aanrader mocht je hier ooit komen.

En nu zijn we hier, middenin Majete wildlife reserve, twee uur ten zuiden van Blantyre en stonden we vanmorgen oog in oog met een hyena. Naast de hyena zagen we olifanten, een krokodil, nijlpaarden en talloze verschillende antilopen. We slapen in het park vannacht en maken ons op voor de volgende rit door het park op zoek naar de leeuwenwelpjes. Nu snel verder met het bakken van een nieuwe voorraad bananen pannenkoekjes voor onze altijd hongerige kinderen.

Week 9 | Mozambique 💚

Mozambique, wat ben je mooi! In tegenstelling tot de berichten in de Westerse media, die vooral het conflict in het noorden van Mozambique verslaan, zien wij met name de schoonheid en vriendelijkheid van dit land. We zijn aangekomen bij Chris en Sascha uit Nederland die hier drie jaar geleden heen geëmigreerd zijn. We snappen waarom ze gekozen hebben voor deze mooie plek op aarde. Vanuit het zuiden rijden we via de kust omhoog en steeds weer zien we die azuurblauwe Indische oceaan, als een kompas dat ons steeds weer de goede kant opstuurt.

Onze eerste stop nadat we de Bush verlaten hebben is een resort vlakbij Xai Xai. We krijgen een villa die al onze verwachtingen te boven gaat. Een enorm huis boven op de rotsen met uitzicht op zee. De kinderen maken spontaan een restaurant van de villa en verrassen ons meerdere keren per dag met de lekkerste gerechten. Ontbijtjes met Anna’s beroemde chocolade banaan pannenkoeken zijn favoriet. We wassen de modder van de Bush van ons af en doen de was. Wat een heerlijke plek! We lopen vanuit de villa zo naar het strand en genieten opnieuw van de oceaan. Helaas is de zichtbaarheid voor snorkelen niet optimaal maar dat maakt de waterpret niet minder.

Na twee dagen ultieme luxe rijden we door naar Tofo. Als we de straat inrijden staan Sascha en Chris uit Nederland ons op te wachten. Het geluid van de Land Rover is al van ver te horen. We mogen de auto in hun tuin parkeren en hebben zo onze eigen mini camping. Sascha en Chris runnen een kite surf school in het normaal zo bruisende Tofo. Als de toeristen terug zijn is het hier een gezellige mix van nationaliteiten die meestal komen voor één van de watersporten want er is altijd wel wat te doen. Tofo is het walhalla voor duiken, snorkelen, kite surfen en golfsurfen.

Op de avond dat we aankomen neemt één van de buren afscheid en worden we spontaan uitgenodigd op het feestje. Niet dat we anders kunnen want het feestje is bij Chris en Sascha in de tuin 🙂 Het is heerlijk om weer even in die internationale reizigers vibe te zitten met mensen en verhalen van over de hele wereld. Hoewel hordes toeristen ook geen pretje zijn is het af en toe heel gezellig andere reizigers tegen te komen. We delen ervaringen, eten de lekkerste vis met kokosrijst van de braai en hebben het tot laat gezellig.

Er is een slecht weer front op komst dus we pakken de volgende morgen meteen de eerste gelegenheid om mee te gaan op een ocean safari zodat we voordat het slechte weer losbarst hopelijk weer aan land zijn. Het doel van de ocean safari is om dolfijnen, walvishaaien en schildpadden te zien. Wanneer ze gespot worden mag je het water in. Na ons fantastische dolfijnenavontuur is zwemmen met een walvishaai aan onze Bucket list toegevoegd. Je kunt een walvishaai spotten door de enorm donkere schaduw die onder het oppervlak van het water verschijnt. Alleen dit is al een spannend idee. En dan opeens is het zover. We zien de enorme schaduw en laten ons vliegensvlug het water in glijden. WOW! We zwemmen zij aan zij met deze grootste vis van de oceaan. Wat voel je je dan nietig naast zo’n gigant. Na enkele minuten duikt de walvishaai de diepte in en is het avontuur voorbij. Wat een ervaring! Naast de walvishaai zien we opnieuw dolfijnen maar de schildpad blijft op ons wensenlijstje staan.

We kunnen ons bezoek aan Tofo natuurlijk niet beëindigen zonder een kitesurfles te hebben gehad. Nadat we eerst Chris en Sascha hebben zien shinen, zijn wij de volgende dag aan de beurt. Hoewel Fedde niks liever wil dan meteen op een board stappen is hij jammergenoeg nog iets te klein. Hij maakt daarom al plannen om volgend jaar in zijn eentje terug te keren naar Mozambique. ‘Dan moet ik alleen even Portugees leren mama’. Deze instelling is waar we het voor doen. Onze kinderen het vertrouwen geven dat ze zich overal ter wereld wel redden. Dat ze opgroeien als wereldburgers en zich verbonden voelen met alles wat op deze aarde leeft en dat ze zich hier ook verantwoordelijk voor voelen. Kitesurfen maak je je niet even in een paar uurtjes eigen en we hebben nog heel wat tijd in het water nodig voordat we iets kunnen dat er op lijkt. Maar we hebben de smaak te pakken dus wie weet!

Na vier dagen Tofo vervolgen we onze reis langs de kust naar Vilanculos. Helaas is het einde van ons 30 dagen visum in zicht en buigen we na Vilanculos het binnenland in om richting de grens met Malawi te gaan. Maar eerst nog even een paar dagen genieten van die heerlijke warme, blauwe oceaan die we voorlopig weer even moeten gaan missen.